İnsan dünyadaki tüm yüklerden değil, sır tına aldığı ağırlıktan ezilir. İnsan var olan her şey den değil, sadece önemsediği ve ilgi duyduğu şeyden etkilenir. Uzaktaki bir kaza bizi sarsmaz ken, yakınımızdakinin canımızı yakması bundan dır. Sorun olayda değil, bizim ona verdiğimiz kıy mettedir. Zihin, sadece kapısını açtığı gürültüden rahatsız olur. Bu kitap, zihni iki kelimeyle özgürleştirme sanatıdır: Normalleştirme ve İlgisizlik. "Olabilir" demek algıyı normalleştirerek zihni yatıştırır. Bir anne çocuğunun evi dağıtmasını normal gördü ğünde huzuru ve keyfi bozulmaz; çünkü beyin, normal bulduğu şeye karşı psikoloji üretmez. Ha yatı, olayları, olguları, duyguları "olabilir" diyerek karşıladığınızda, sizi sarsma gücü biter. Olabilir zihni esnetir. Esneyen ağaç kırılmaz, esneyen zi hin incinmez. Bir futbol topunu onuncu kattan da atsanız yara almaz. Ama bir porselen tabak ma sadan dahi düşse paramparça olur. Neden bazı ları her şeyi kafaya takarken bazıları dünya yansa dönüp bakmaz? Çünkü zeminlerinin esneklik dü zeyi farklıdır. "İlgilenmiyorum" demek ise zihnin kapısını kapatmaktır. İlgi, duyguların suyudur. İlgisiz bı raktığınız her ağaç gibi, ilgi göstermediğiniz her sevgi gibi, ilgisiz kalan her duygu eninde sonunda kurumaya mahkûmdur. Sevgi duygu da kaygı, korku, sıkıntı gibi duygular değil mi! Ekonomi, siyaset ya da başkalarının hayatı; ilgilenmediğiniz sürece size asla etki edemez. Be yin, önemsemediği ve ilgilenmediği şeye tepki vermez. Sektör size her duygu durum değişimini önemsetmeye çalışırken siz tam tersini yapın. Normalleştirin ve ilginizi kesin. Unutmayın: İltifat da sözdür, hakaret de. Biri sizi mutlu ederken öteki tüm modunuzu yerle bir eder. İşte bu, sözün gücüdür. Esasında bu, al gının gücüdür. Zira algı kavramlarla yani sözlerle oluşur.